donderdag 8 mei 2014

Een lach en een traan..

We hadden een half uur geleden de dokter op bezoek op onze kamer in het Klinikum te Krefeld.
Naast me verblijft sinds vanmorgen Jan, 70 jaar, ex-hockey international in het Nederlandse team. Dat team was actief op de olympische spelen te München en won daar de zilveren medaille.
Hij was in Nederland opgegeven, kanker in de darmen. Sinds een jaar in behandeling bij Frau Dr. Helmer en krijgt de boodschap, dat op de scan die vanmorgen gemaakt is, geen tumor meer terug te vinden is. Hij gaat morgenvroeg weer naar huis en komt volgende week voor vervolgonderzoeken.
Een geplande operatie lijkt dan ook niet meer nodig...!

Vanmorgen hoorde ik ook, dat het met een Nederlandse mevrouw niet zo goed gaat. Ondanks haar spaarzame vrije dag bleef Dr. Helmer de hele middag bij de familie en besprak de situatie. Ze wil met haar man naar huis om daar rustig afscheid te kunnen nemen. De vrouw is, na opgegeven te zijn in Nederland, hier onder behandeling en ze hebben, volgens haar man, nog een prachtige tijd samen gehad. Toch zie je, dat, nu het afscheid onherroepelijk lijkt, het hem enorm zwaar valt. Wellicht door die gegunde prachtige tijd samen. Dit is natuurlijk geen kliniek waar ze toveren. Ook hier krijgt die gevaarlijke vijand toch af en toe zijn honger gestild.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten