Wonderen zijn de wereld niet uit....!!

Een paar jaren geleden werd bij mij slokdarmkanker geconstateerd. In de mallemolen die  toen in gang gezet is, werden  we van links naar rechts gesmeten en onderworpen aan allerlei standaard procedures. O.a. is het standaard dat er een serie bestralingen in combinatie met chemo therapie gegeven. Daarna wordt bekeken of een operatie mogelijk is waarbij de slokdarm verwijderd wordt en je maag opgerekt wordt en een nieuwe buismaag vormt.

Deze operatie wilde ik niet en in overleg met een chirurg van de Erasmus universiteit,  die wel wat zagen in mijn controversiële aanpak, werd voor een andere weg gekozen.

Intussen was ik natuurlijk wel bestraald, waarbij geprobeerd is om de tumor in mijn slokdarm te verbranden. Consequentie is wel, dat eenmaal bestraald op een bepaalde plek, op die plek geen bestraling meer mogelijk lijkt te zijn omdat de kans op perforatie te groot is en het te bestrijken gebied niet nauwkeurig genoeg.

De tumor bleek bij mij niet helemaal verdwenen en ik ben op zoek gegaan naar mogelijkheden om die tumor toch onder handen te kunnen  nemen. Via de universiteit van Houston ontdekte ik, dat er een bestralingsmachine is die in staat is zeer plaatselijk en precies te bestralen. Via hen kreeg ik de importeur van deze machine voor Europa. Deze techniek wordt gebruikt, om heel moeilijke plaatsen in bijvoorbeeld hersenen en hoofd onder vuur te nemen. De techniek heet Cyber Knife en de bestralingskop beweegt, door voortdurend met scan te meten, mee met o.a. lichte bewegingen zoals ontstaan door ademhaling e.d. Het brandpunt is dan ook extreem precies zodat het omliggende veld van gezonde cellen zo weinig als mogelijk beschadigd raken. Er staat zo een Cyber Knife in de Erasmus Universiteit.

Ik heb de Erasmus Universiteit de vraag gesteld of dat voor mij geen mogelijkheid was.

Ze vonden het een interessante vraag, maar, ondanks dat ze zo een Cyber Knife bestraler in huis hadden, dat voor mij niet aan de orde was, omdat dit nog nooit toegepast was en ik niet terminaal genoeg was om dat nu te onderzoeken of uit te testen. Dat zou dus eerst jaren van onderzoek vergen. Al mijn hoop werd weggevaagd.

Sinds enkele maanden verslechterde mijn situatie. Een uitzaaiing drukt op een zenuw en die zenuw verlamd mijn stembanden. Ook slikken is moeilijk en langzaam ontstonden problemen  met ademen.

Zelf ben ik, uitbehandeld in Nederland, onder behandeling in de Helios Klinik in Hüls.

In het hoofdziekenhuis in Krefeld beschikken ze over een zogenaamde Gamma Knife bestraler, een zusje van de Cyber Knife.

Gisteren zou ik nieuwe chemo krijgen maar in plaats daarvan ging ik in de scan. We vertrokken thuis om 06.30 uur en om 09.00 uur lag ik onder de scan. Om 14.00 uur volgde de uitslag. Situatie stabiel. Voorlopig geen chemo maar een bespreking met de radioloog i.v.m. de pijn en stembandproblemen. Vandaag een vooronderzoek door een bestralingsdeskundige en, prachtig nieuws…., binnen enkele weken gaat deze jongen in de Gamma Knife. Gevaarlijk, hoge risico’s vanwege de plaats van de bestraling maar met redelijke vooruitzichten.

Daar moet je in Nederland eens mee aankomen. Binnen 2 dagen in de scan, met uitslag en dan in een nieuwe behandeling die mijn vechtlust weer helemaal aanwakkert…..

En dan staat zo'n schaamluis van een Pechtold te beweren dat Nederland de beste zorg in Europa heeft. 

Als ik DAT geweten had....

Als ik geweten zou hebben wat het is om te sterven zou ik er niet aan begonnen zijn, dacht ik vannacht. Gisteren kwam ik terug van mijn chemo kuur uit Hüls en vanaf mijn thuiskomst was ik hondsberoerd. Intussen krijg ik nog maar weinig lucht en dat speelt enorm parten. Slapen durfde ik niet omdat ik, wellicht door de druk van een uitzaaiing op een zenuw, regelmatig ademloos rechtop schoot en ik kan je vertellen dat een nacht dan lang duurt. Bijna zolang als mijn leven tot nu toe en dat was best nog een forse tijd.
O.k. ik zou natuurlijk graag nog wat mee schuiven hier, maar eens is het glas vol en komt de tijd van vertrekken.
Vanmorgen de huisarts op bezoek die de situatie kwam opnemen en die de mogelijkheden met ons besprak die er nu nog zijn.
Dat zijn van die gesprekken die je liefst niet voert. Over hospice, over 'in slaap' brengen, kwaliteit van leven enzovoorts. En dan over hoe je er zelf over denkt, of je er klaar voor bent..?

Tja, of je er klaar voor bent, met het voorjaar voor de deur, nog zoveel plannen, ideeën voor 'meesterwerken' die ik nog heb, mensen die ik nog wil zien en spreken. Plaatsen waar ik nog naartoe wil. Het is ronduit kut dat je op een bepaald moment in je leven moet gaan nadenken over dit soort zaken, maar ik krijg in ieder geval de tijd om me voor te bereiden, geestelijk dan.

Het is ook wel weer spannend hoor. Hoe gaat het zijn om langzaam weg te zwijmelen, te zien of er echt een verlichte tunnel is, 72 maagden.
Nu wacht ik op de volgende nacht. Als dat weer zo ellendig wordt vertrek ik morgen naar het ziekenhuis voor een analyse van de problemen.
Ze hebben nog twee sessies chemo kuren voor me gepland, en die omzet wil ik ze toch niet ontnemen als het aan mij ligt. Dat jullie het maar weten: ik ben er nog...!!!

PS en als je de schaamluizen hoort en ziet die dit landje kapot dreigen te maken is het misschien maar           goed om lekker weg te zwijmelen. Ik weet alleen nog niet hoe ik DIT mijn lieve vrouwtje moet vertellen.

CHARLIE...

Bij uitzondering zit ik nu het weekend in de Helios Klinik in Hüls en na een hele dag stormachtig weer is het nu droog en rustig. Tijd om de afgelopen week te overdenken, tijd om mijn eigen situatie onder de loep te nemen. 

Eten gaat nog altijd slecht en ze hebben besloten om me komende donderdag weer te opereren en de slokdarm weer een beetje op te rekken. En dat gaan ze dan iedere 14 dagen herhalen. Ook in deze wonderkliniek gaat het niet met iedereen goed. Je bouwt in de loop van de tijd toch een band op met een aantal mensen, en er komen dan uitslagen uit de bus rollen die niet vrolijk maken. 

Daarbij stierf de echtgenote van mijn neef Lou na een kort ziekbed aan, natuurlijk, kanker. Zelf was ik drie weken ziek van de chemokuur, een zware dit keer om te zien of we het ondier in me nog verder teruggedrongen krijgen.

En uiteraard sta ik dan ook wel eens stil bij de kans dat het niet goed zal gaan en ik het loodje leg. Natuurlijk kom ik dan, als die er is, in een soort hel. Daar is geen misverstand over mogelijk. Hoewel daar niet eens zekerheid over te krijgen is..? 

Het is ook niet gemakkelijk. Wij worden op deze aarde geworpen en zoeken een verklaring voor dat mysterie. Wat doen we hier en waar komen we als dit eindigt..? Daar bedenkt de een of andere slimmerik een oplossing voor en dat is dan de schepper. Een stel andere slimmeriken zien de voordelen en bedenken nog meer scheppers en opperwezens, die weliswaar allemaal op elkaar lijken (zij kijken het immers van elkaar af) maar toch genoeg verschillen hebben om flink ruzie te kunnen maken, waardoor de slimmeriken aan de diverse partijen wapentuig kunnen leveren. Die schieten er flink op los en een deel zoekt asiel in allerlei landen van de slimmeriken die voor het illegale vervoer in scheepjes zorgen en uiteraard weer, met veel subsidies, voor asielzoekerscentra. 

Wat ik zelf geloof..? Geen idee..Ik denk niet dat er iets is, weet natuurlijk niet zeker of dat zo is, en eigenlijk interesseert het me ook gaan hol. Wat ik wel intussen weet, is dat die zelfbedachte scheppers met hun zelfbedachte geloven en regeltjes ervoor gezorgd hebben en nog zorgen, dat mensen vermoord worden om wat ze denken en zeggen, zelfs om wat ze tekenen.

Als er dus al een hel is, zul je daar ongetwijfeld die twee broertjes uit Parijs, Chérif en Saïd Kouachi, weer tegen het lijf lopen, op zoek naar de hun beloofde maagden. Dus ook daar zul je je weer moeten wapenen tegen idioten van de een of andere schepper...

Eigenlijk denk ik, dat ik een eigen schepper ga bedenken waarvan alles mag. Die geen regels heeft. Waardoor ik volgens de regels geleefd heb en straks naast hem mag zitten in mijn zelf bedachte hemel.

Wat mijn schepper zeker niet zal zeggen is dat je de top van je lul moet laten snijden of het leukste stukje van je kut moet verwijderen. Hoe zou dat je bevallen..? Hoeren en snoeren, zuipen en vreten, in de kerkbank tot je er dood bij neervalt, voor mijn part zittend op een matje met je neus voor het gat van je voorganger...Zingend en gebeden prevelend, voor het zingen de kerk weer uit, een boerka over je kop met carnaval, of alleen in de vastentijd, je pik uit je broek tijdens het voetballen en aftrekken bij elke tegengoal van de tegenstander. Maar GA MIJ NIET VERTELLEN wat ik wel of niet te doen heb,  jullie vuile laffe honden die mensen zonder pardon afmaken, kansloos met een kalasjnikov of een bomgordel om je dikke volgevreten moslim pens.

En als ik wil lachen met jouw schepper, laat mij lachen. Jij mag ook om mijn zopas bedachte schepper lachen. Zelfs hem in zijn blootje tekenen mag van mij. Als varken of als hond afbeelden mag ook van mij, maar dat mag ook van mijn zelfbedachte schepper, een goedmoedige ouwe gek zoals ikzelf. En als iemand dan zijn zelfbedachte hemel binnenwandelt krijgt die van mijn schepper te horen; 'wat was dat nu allemaal voor gezeik daar beneden. Je wist toch niet of ik echt bestond want dat weet alleen ik. Daarom ben ik de schepper...' 

Snap je hoe makkelijk het allemaal wordt op die manier..?

Kun je je voorstellen dat een stel van de schaamluizen hier dan vanzelf oprotten..? GPV, CU, CDA, de dubbele paspoortpartijen en ga zo maar door.

Al de gasten die door Charlie Hebdo op hun pik getrapt zijn.

Ik weet niet of het jullie opgevallen is tijdens de herdenkingstoespraken de afgelopen dagen. Al die luizen spreken nu over vrijheid van meningsuiting in woord en geschrift en trekken daarbij tronies zoals we die al konden zien na de moord op Pim Fortuyn en Theo van Gogh. Ze vergeten al snel dat ze Nekschot in de bak stopten omdat hij tekende wat hun niet beviel. Is dat niet vreemd..??

En hoe ik heet? God, Jahweh, Allah, dat zal toch schijt zijn, dat interesseert toch niemand. Hier noemt iedereen me Charlie...hetzelfde als die schijt luis van een Rutte zich gisteren dacht te moeten noemen maar laat je niet foppen; hij is gewoon MARK een schaamluis eerste klas.