Een half jaar geleden, denk ik, dat het geweest is, werd ik door een vriend meegenomen naar een man, Peter Wauben heet hij, die zichzelf een medium noemt. Ik heb eerst een aantal dagen lopen twijfelen of ik dat wel wilde, geloof(-de) niet in die 'onzin', maar mijn vrouw overtuigde mij met de woorden; 'ga gewoon, baat het niet het schaadt ook niet en misschien kunnen we daar achteraf op een verjaardag nog eens om lachen ook...' en dus; naar Peter Wauben die, bleek me toen, deelnemer was aan 'het Zesde Zintuig' en daar ook een aflevering als beste uit de bus kwam.
Intussen weten jullie, lezers, wel, dat ik een vriend heb die tumor heet, een vriend die dacht mijn slokdarm te kunnen verzieken. Dat is hem, voor een deel, ook gelukt. Bestralen en chemotherapie hebben die vriend kunnen slopen maar zijn restanten zitten er nog en de gevolgen van de bestralingen veroorzaken nu ongemak met eten. Waarom het toch mijn vriend geworden is, is een ander verhaal voor een ander moment. Wauben wist niets van die vriend, maar wees in mijn hals precies de plek aan waar een uitzaaiing in een klier zat. Ook de hoofdtumor wist hij zo te duiden en aan te wijzen. Ik hoefde niets te vertellen en viel van de ene in de andere verbazing. Hij wist mij onder andere te vertellen dat ik niet meer in Nederland onder behandeling was. Wist dat ik naar Duitsland zou gaan, behandeld zou worden door een vrouwelijke arts met een hoge functie in dat Duitse ziekenhuis. Zelf wist ik dat toen nog niet....(!) Zelf wist ik, tot voor een paar dagen, ook niet wie Peter Wauben was.
Hij hoorde van, ja van wie..(??), dat ik niet moest denken dat ik door die tumor het loodje zou leggen. Hij hoorde ook van pater Pio, mij intussen bekend van youtube en internet, dat die alles zou voorbereiden in Duitsland. Dat ze daar volledig op de hoogte zouden zijn over alles wat mijn vriend aangaat. Al deze zaken bleken precies uit te komen. De behandelend arts, Mevrouw Dokter Helmer, is hoofd van de oncologie in Hüls-Krefeld en had mijn medisch dossier volledig gelezen en wist van de hoed en de rand. Ook de 'voorspellingen' in een Nederlands ziekenhuis als zou ik nog een maand of zes hebben, blijken vandaag dus niet te kloppen. Men verbaast zich nu zelfs in de Helios Klinik over mijn lichamelijke toestand.
Wat bleef was het ongemak met eten. Ik leefde bijna uitsluitend van vloeibare producten, hoge calorierijke drankjes die smerig zoet smaken, wat aardappelpuree en heel klein gesneden kip of vis.
Gisterenavond organiseerde Peter Wauben een open paranormale avond en daar zijn we met vrienden naartoe gegaan. Ik voelde me daar niet op mijn gemak. Een, toch wel, ander soort publiek dan langs de lijn. Een beetje zweverige types, allemaal met een goed gevuld rugzak vol problemen die ze in die volle zaal openbaarden onder nieuwsgierige belangstelling van de overige aanwezigen. Overledenen die niet 'over' konden omdat ze ruzie hadden met een nog levende, ongeboren kinderen die de verkeerde ouders uitzochten, gereïncarneerde oude geesten met dreigende, ongewenste liefdes in Zaire enzovoorts, enzovoorts.
Bij binnenkomst werden we door Peter begroet en hij informeerde naar mijn gezondheid. Toen ik hem vertelde dat het eigenlijk wel goed gaat, maar ik nog altijd grote problemen heb met eten, vroeg hij me of ik iets bij me had, iets persoonlijks. De autosleutel die mijn vrouw hem aanreikte voldeed niet, maar mijn turkooizen steen die ik al eens fotografeerde vond hij zeer geschikt.
De avond begon en hij heeft ongeveer een uur met mijn steen in zijn hand rondgelopen en allerlei voorwerpen die de aanwezigen op een tafel gelegd hadden, besproken en van, soms heftig, commentaar voorzien. Na dat uur kwam hij plots mijn richting uit en zonder een woord te zeggen opende hij zijn hand, met daarin mijn steen....in drie stukken en wat gruis.
Ik mag die stukken NIET samen bewaren. Ze, ja wie, hadden bij mij wat vergruisd. Ik heb net, zonder problemen twee knäckebröd's gegeten, rijk belegd met kaas. Zonder problemen ja, ZONDER PROBLEMEN.....! Ik ben er nog niet uit..!!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten