En de ratten vieren gewoon hun feestje...

Ik las op het forum van de (slok-)kankerjongens en meisjes weer een paar sprekende posts. Eerst Sofie, die bang is voor de naderende operatie van haar vader die in Nederland opgegeven is en in Gent nu geopereerd gaat worden en dan als antwoord weer de betweter en rechterhand van God de Vader die, in opdracht van o.a. het K.W.F.  (Salaris van de directeur, M.T. Rudolphie: € 143.224 per jaar + een riant pensioen) de ene na de ander patiënt op het verkeerde been zet en bij regelmaat de dood injaagt.
Dit salaris wordt overigens bij elkaar gescharreld door, in weer en wind, goedwillende vrijwilligers bij jou met collectebussen dit geld bij elkaar te laten bedelen.

De feiten liggen er, onomstotelijk, en desalniettemin zwakt zij de resultaten in onze buurlanden af en heeft het over 'veel geld verdienen' En dat zo'n mormel iedere dag weer kan doorgaan om succesverhalen uit Belgie en Duitsland onderuit te halen, het lijkt wel een complot...Bij mij klopt de een na de ander aan voor adres, telefoonnummer of informatie. Mensen die plots getroffen worden door een vorm van kanker en dan ook plots geïnteresseerd zijn in een combinatie van alternatieve en reguliere aanpak, vaak moe gevochten tegen de koude en zakelijke manier waarop ze in onze Nederlandse ziekenhuizen behandeld worden en ten einde raad omdat hen daar gezegd is dat ze nog maar kort te leven hebben.
Vaak zijn ze dan al uitbehandeld en gaan in een (te) laat stadium alsnog naar een buitenlands ziekenhuis. En kijk eens, hoe geraffineerd deze 'vooruitgeschoven' post van de Nederlandse kankerbestrijding dat aanpakt. Stel je voor; bij radeloze mensen, volledig in paniek door wat hen overkomt....

Vandaag in België, op iedere tv-zender, in elke krant: het verhaal van een slokdarmkankerpatiënt die in Nederland niet meer kon geholpen worden maar hier in België wel nog een kans krijgt. De prof aan het woord (professor Pattyn) zal mijn papa binnen enkele weken opereren. Stelt mij enigszins gerust dat Gent iedere kans wil benutten, maar ik vraag mij anderzijds af of zo'n berichten wel verantwoord zijn. Ik kan mij voorstellen dat nabestaanden van Nederlandse patiënten zich schuldig kunnen voelen dat ze het niet buiten Nederland hebben gezocht. Wat is jullie mening hierover? Mijn papa is ondertussen over halfweg wat betreft de bestralingen (12 van de 20). Hij ondervindt er geen last van. Volgende week nog eens vijf dagen chemo. Hopelijk ondergaat hij die evengoed als de eerste vijf dagen. Hij heeft wel constant een lichte hoofdpijn, zou een bijwerking zijn van de chemo.
Omhoog

Jager

Berichttitel: Re: Bang ! Geplaatst: vr jul 11, 2014 10:58 am

Geregistreerd: ma dec 15, 2008 3:09 pm Berichten: 1274

Ja, ik deel jouw bezorgdheid, Sofie. Heel mooi dat het goed gaat met die patiënt die in Gent werd geholpen. Ik ken zulke verhalen ook in Nederland! Alleen werd daar de pers niet bijgehaald. Het feit dat er alleen maar deze ene patiënt werd genoemd, betekent m.i. dat het ook voor Gent geen normale zaak is om daar opgegeven mensen te genezen. Het zal inderdaad veel mensen valse hoop geven. Het blijft een gevaarlijke ziekte waar de meeste mensen die die ziekte krijgen, aan komen te overlijden. Voor mensen die zijn opgegeven, maar nog normaal kunnen functioneren is dat heel surrealistisch en onverteerbaar. Zij zoeken naar ziekenhuizen waar men niet zomaar wordt opgegeven. Die zijn in het buitenland te vinden. Daar wordt veel geld aan verdiend. Ook in Nederland ken ik mensen die genazen door een palliatieve behandeling, alleen wordt dat hier niet van de daken geschreeuwd.... Heel veel sterkte met je vader zijn behandelingen! Marianne